Forum de Projet Homère

Forum lié au site Projet Homère sur la langue grecque

Bienvenue sur le forum de Projet Homère !!!!! Ceux qui désirent participer sont priés de s’inscrire

Thème 997

Partagez
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Thème 997

Message  Helene le Jeu 10 Oct - 15:10

Voici la suite des paysans




Une fois pour toutes, il répond ici que ses inexactitudes sont volontaires et calculées. Ceci n’est pas une Scène de la Vie Militaire, où il serait tenu de ne pas mettre des sabretaches à des fantassins. Toucher à l’histoire contemporaine, ne fût-ce que par des types, comporte des dangers. C’est en se servant pour des fictions d’un cadre dont les détails sont minutieusement vrais, en dénaturant tour à tour les faits par ces couleurs qui leur sont étrangères, qu’on évite le petit malheur des personnalités . Déjà, pour Une ténébreuse affaire , quoique le fait eût été changé dans ses détails et appartienne à l’histoire, l’auteur a dû répondre à d’absurdes observations basées sur cette objection qu’il n’y avait eu qu’un sénateur d’enlevé, de séquestré, sous le règne de l’Empereur. Je le crois bien ! on aurait peut-être couronné de fleurs celui qui en aurait enlevé un second !




Afin de permettre aux niveaux plus faibles de participer au thème.
La phrase à traduire -........,.. et calculées......;,.,........,...............
Les plus forts iront jusqu’au bout


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Jeu 10 Oct - 23:21

Hélène, ton texte est la suite d'un commentaire sur le roman, mais pas le roman lui-même. Je mets donc la suite que tu retrouveras à un moment donné sur ton texte.

Le général ne manquait pas de cette ruse particulière aux vieux loups de guérite; et, dès les premiers jours consacrés à l'examen de ses propriétés, il vit dans Gaubertin un véritable intendant d'opéra-comique, un fripon, comme les maréchaux et les ducs de Napoléon, ces champignons nés sur la couche populaire, en avaient presque tous rencontré.
En s'apercevant de la profonde expérience de Gaubertin en administration rurale, le sournois cuirassier sentit combien il était utile de le conserver pour se mettre au courant de cette agriculture correctionnelle; aussi se donna-t-il l'air de continuer mademoiselle Laguerre, fausse insouciance qui trompa le régisseur. Cette apparente niaiserie dura pendant tout le temps nécessaire au général pour connaître le fort et le faible des Aigues, les détails des revenus, la manière de les percevoir, comment et où l'on voulait , les améliorations et les économies à réaliser.


Στο στρατηγό δεν του έλειπε αυτή η πονηριά σχετική με τους οικείους των σκοπιών, και αμέσως μόλις αφιέρωσε τις πρώτες μέρες στη εξέταση των ιδιοκτησιών του, έκρινε τον Γκομπερτέν ένα σωστό διαχειριστή κομικόπερας , ένα πανούργο άνθρωπο, είδος ατόμου που είχαν γνωρίσει μια φορά σχεδόν όλοι οι στρατάρχες και οι δούκες του Ναπολέοντα, αυτά τα μανιτάρια προερχόμενοι από τα λαϊκά στρώματα.
Βλέποντας τη μεγάλη εμπειρία του Γκομπερτέν ως προς την αγροτική διοίκηση, ο πονηρός θωρακοφόρος αντιλήφθηκε πόσο πολύ ήταν προτιμότερο να τον κρατήσει για να ενημερωθεί γι΄ αυτή την πιο παραγωγική γεωργία. Γι΄ αυτό έκανε πως συμπεριφερόταν σαν τη δεσποινίδα Λαγκέρ, με μια πλαστή ξενοιασία που ξεγέλασε το διαχειριστή. Αυτά τα καμώματα διήρκησαν όσο που ήταν ανάγκη έτσι, ώστε να ξέρει το δυνατό και το αδύνατο σημείο των Αιγκ ο στρατηγός, τις λεπτομέρειες των εισοδήματων, με τον ποιο τρόπο να τα εισπράξει κανείς, πώς και πού ήθελε κανείς να κάνει οικονομίες και βελτιώσεις.


Le sens de correctionnelle signifie ici : qui a pour effet de produire une amélioration.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Ven 11 Oct - 4:01

D'accord Yves - Il y a une embrouille avec mon fichier - Sinon c'est bien dans l'ensemble


Κομικόπερας - on dit - κωμική όπερα – ce n’est pas en un mot
Ξενοιασία – ξενοιασιά
εισοδήματων, - εισοδημάτων,


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Ven 11 Oct - 15:40

Yves je n’ai le même texte que toi il y a une grosse embrouille j'ai pourtant regardé un bon moment - Je te laisserai donc désormais placer le thème tous les deux jours avec ton texte au moins jusqu’ au chapitre 7 s'il n'y a pas d'autres confusions


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Dim 13 Oct - 0:48

Puis, un beau jour, ayant surpris Gaubertin la main dans le sac, suivant l'expression consacrée, le général entra dans une de ces fautes capitales , susceptibles d'agiter toute la vie d'un homme qui n'aurait pas eu une grande fortune ou sa consistance, et d'où sourdirent d'ailleurs, les malheurs, grands et petits, dont fourmille cette histoire. Elève de l'école impériale, habitué à tout sabrer, plein de dédain pour les pékins, Montcornet crut ne pas devoir prendre de gants pour mettre à la porte un coquin d'intendant. La vie civile et ses mille précautions étaient inconnues de ce général aigri par sa disgrâce, il humilia Gaubertin qui s'attira d'ailleurs ce traitement cavalier par une réponse dont le cynisme excita la fureur de Montcornet.

Και, κάποτε, επειδή τον είχε πιάσει στα πράσα, κάθως λένε συνήθως, ο στρατηγός θύμωσε με τον τρόπο εκείνων των δαμαστών χωρών. Τότε έκανε ένα απ΄ αυτά τα βαριά λάθη που θα είχε μπορέσει να ανακατώνει  σ΄ όλη του τη ζωή οποιονδήποτε δε θα είχε μια τέτοια περιουσία ή ένα τόσο μεγάλο σθένος, εξάλλου ένα λάθος που γέννησε τις συμφορές, τις μεγάλες και τις μικρές, από τις οποίες βρίθει αυτή η ιστορία. Διαμορφωμένος στο σχολείο του αυτοκράτορα, συνηθισμένος να ρημάζει τα πάντα, καταφρονώντας εντελώς τους πολίτες, ο Μοντκορνέ νόμισε ότι δεν ήταν ανάγκη να ενεργήσει με το γάντι κι έβγαλε έξω ένα τόσο κατεργάρικο διαχειριστή. Η πολιτική ζωή και οι χίλιες προφυλάξεις τις οποίες απαιτεί ήταν άγνωστες σ΄ αυτόν το στρατηγό που τον είχε πικράνει η δυσμένεια του. Συνεπώς ταπείνωσε βαθιά τον Γκομπερτέν που έγινε αιτία αυτής της υποτιμητικής συμπεριφοράς με μια απόκριση, της οποίας ο κυνισμός προκάλεσε την οργή του Μοντκορνέ.

les pékins sont dans le langage militaire les civils.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Dim 13 Oct - 13:37

Merci pour les Pékins Yves sinon j’aurai cru que c’était des chinois !

C’est mieux dit - επ' αυτοφώρω que στα πράσα sinon ce n’est pas faut
Gaubertin la main dans le sac, τον Γομπερτιν με το χέρι στη τσάντα (il y a un oubli)
Κάθως – καθώς
Elève de l'école impériale, - Μαθητής της αυτοκρατορικής Σχολής -en tout cas Διαμορφωμένος - ne va pas


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Lun 14 Oct - 21:53

Je n'ai pas traduit mot à mot : élève de l'école impériale parce que j'ai pensé que ça faussait le sens du texte. Balzac veut dire ici que Montcornet, qui d'ailleurs n'est jamais allé dans une quelconque école militaire mais a gagné ses galons au feu, a été formé militairement selon les méthodes de Napoléon, c'est à dire qu'on sabrait à tour de bras...
Donc j'ai voulu exprimer cette idée, mais peut-être maladroitement.Wink 
L'expression : être à l'école de signifie ici "être disciple de, suivre les enseignements de".
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Mar 15 Oct - 1:34

Yves si ca cache une idéologie à la place de μαθητής on peut mettre οπαδός

Merci pour les infos !!!


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Mar 15 Oct - 2:01

"Vous vivez de ma terre? lui avait dit le comte avec une railleuse sévérité.
-Croyez-vous donc que j'aie pu vivre du ciel? répliqua Gaubertin en riant.
-Sortez, canaille, je vous chasse! dit le général en lui donnant des coups de cravache que le régisseur a toujours niés, les ayant reçus à huis-clos.
-Je ne sortirai pas sans mon quitus, dit froidement Gaubertin après s'être éloigné du violent cuirassier.
-Nous verrons ce que pensera de vous la police correctionnelle, répondit Montcornet en haussant les épaules."
En s'entendant menacer d'un procès en police correctionnelle, Gaubertin regarda le comte en souriant. Ce sourire eut la vertu de détendre le bras du général, comme si les nerfs en eussent été coupés.


"Ζείτε σε βάρος του κτήματός μου; του είχε πει ο κόμης με μια ειρωνική αυστηρότητα.
-Μήπως τυχόν νομίζετε ότι μου ήταν δυνατό να ζήσει ως τώρα από τη μάννα εξ ουρανού; αποκρίθηκε ο Γκομπερτέν.
-Φύγετε από ΄δώ, παλιάνθρωπε, σας διώχνω! είπε ο στρατηγός, χτύποντάς τον με το δικό του καμουτσίκι, ό,τι ο διαχειριστής έχει πάντα αρνηθεί να επιβεβαιώσει, επειδή τον είχε δείρει κεκλεισμένων των θυρών.
-Δε θα φύγω χωρίς βεβαίωση διαχείρισης, είπε ψυχρά ο Γκοπερτέν, αφού είχε απομακρυνθεί από τον ορμητικό θωρακοφόρο.
-Θα δούμε τι γνώμη θα έχει για σας το πλημμελειοδικείο, απάντησε ο Μοντκορνέ με σήκωμα των ώμων."
Ενώ άκουγε να τον απειλούσε με δίκη στο πλημμελειοδικείο, ο Γκομπερτέν κοίταξε τον κόμη χαμογελώντας. Αυτό το χαμόγελο είχε το πλεονέκτημα να χαλαρώσει το χέρι του στρατηγού, σαν να ήταν κουρέλια τα νεύρα του. Να την αιτία του χαμογέλου αυτού.

avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Mar 15 Oct - 14:53

Yves c’est plutôt bien dans l’ensemble


τη μάννα εξ ουρανού; Est une chance soudaine - ici ca va mieux - από τη θέα τύχη
χτύποντάς τον - χτυπώντας τον
correctionnelle - πταισματοδικείο
του χαμογέλου - του χαμόγελο


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Jeu 17 Oct - 8:34

Depuis deux ans, le beau-frère de Gaubertin, un nommé Gendrin, longtemps juge au tribunal de première instance de la Ville-aux-Fayes, en était devenu le président par la protection du comte de Soulanges. Nommé pair de France en 1814, et resté fidèle aux Bourbons pendant les Cent- Jours, monsieur de Soulanges avait demandé cette nomination au Garde des Sceaux. Cette parenté donnait à Gaubertin une certaine importance dans le pays. Relativement, d'ailleurs, un président de tribunal est, dans une petite ville un plus grand personnage qu'un premier président de cour royale qui trouve au chef-lieu des égaux dans le général, l'évêque, le préfet, le receveur général, tandis qu'un simple président de tribunal n'en a pas, le procureur du roi , le sous-préfet étant amovibles ou destituables.

Εδώ και δύο χρόνια, ο κουνιάδος του Γκομπερτέν, ονομαζόμενος Ζαντρέν, για πολλή ώρα δικαστής στο πρωτοδικείο της Λα Βιλ-o-Φαϊ, είχε αναλάβει την προεδρία του χάρη στην υποστήριξη του κόμη ντε Σουλάντζ. Προαχθείς "Pair de France" το 1814, ο κύριος ντε Σουλάντζ, οπαδός των Βουρβόνων κατά τη διάρκεια των 100 Μερών, είχε ζητήσει από τον Υπουργό Δικαιοσύνης το διορισμό του. Αυτή η συγγένεια έδινε στο Γκομπερτέν κάποια σπουδαιότητα στον τόπο. Εξάλλου, αρκετά διότι, σε μια μικρή πόλη, ένας πρόεδρος πρωτοδικείου είναι ένα πιο σπουδαίο πρόσωπο απ΄ έναν πρώτο πρόεδρο βασιλικής αυλής που συχνάζει στην πρωτεύουσα νομού τους όμοιούς του, δηλαδή το στρατηγό, τον επίσκοπο, το νομάρχη, τον γενικό έφορο, ενώ ένας πρόεδρος πρωτοδικείου δεν έχει τον όμοιό του, επειδή ο βασιλικός εισαγγελέας και ο υπονομάρχης είναι είτε μεταθέσιμοι ή απολυμένοι.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Jeu 17 Oct - 12:01

Yves c'est bien dans l'ensemble!


για πολλή ώρα - ca traduit ” longtemps” mais dans la meme journée ex: σε περίμενα πολλή ώρα or ici c’est - για μεγάλο (χρονικό) διάστημα
των 100 Μερών - c'est préférable - 100 ημερών


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Sam 19 Oct - 8:34

Le jeune Soudry, le camarade à Paris comme aux Aigues de Gaubertin fils, venait alors d'être nommé substitut du procureur du roi dans le chef-lieu du département. Avant de devenir brigadier de gendarmerie, Soudry père, fourier dans l'artillerie, avait été blessé dans une affaire en défendant monsieur de Soulanges, alors adjudant-général. Lors de la création de la gendarmerie, le comte de Soulanges, devenu colonel, avait demandé pour son sauveur la brigade de Soulanges; et plus tard, il sollicita le poste où Soudry fils avait débuté. Enfin, le mariage de mademoiselle Gaubertin étant chose conclue au quai de Béthune, le comptable infidèle se sentait plus fort dans le pays qu'un lieutenant-général mis en disponibilité.

Ο νεαρός Σουντρύ, ο φίλος και στο Παρίσι και στις Αιγκ του γιου Γκομπερτέν, τότε μόλις είχε ονομαστεί αντεισαγγελέας του βασιλικού εισαγγελέα στην πρωτεύουσα νομού. Πριν γίνει ενωματάρχης χωροφυλακής, ο Σουντρύ, ο πατέρας, σιτιστής στο πυροβολικό, είχε πληγωθεί σε μια υπόθεση, καθώς υπερασπιζόταν τον κύριο ντε Σουλάντζ, τότε γενικός αρχιλοχίας. Από τότε που δημιουργήθηκε η χωροφυλακή, ο κόμης ντε Σουλάντζ. από ΄δώ και πέρα συνταγματάρχης, είχε ζητήσει για το σωτήρα του να τεθεί επικεφαλής της ενωμοτίας της Σουλάντζ. Και αργότερα, επιζήτησε τη θέση στην οποία απασχολούνταν ο Σουντρύ, ο γιος, στην αρχή. Επιτέλους , καθώς ο γάμος της δεσποινίδας Γκομπερτέν είχε κλειστεί στο Quai de Béthune, ο άπιστος λογιστής ένιωθε ισχυρότερος στον τόπο απ΄ έναν γενικό υπασπιστή σε διαθεσιμότητα.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Sam 19 Oct - 12:44

Yvesc'est bien dans l'ensemble


alors d'être nommé - ici on choisira plutôt en grec εκλέχτηκε -
ενωματάρχης - ενωμοτάρχης -mais ici plutôt - ταξίαρχος
adjudant - ανθυπασπιστής mais ici στρατιωτικός υπαρχηγός


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Lun 21 Oct - 1:14

Αυτή η αφήγηση αν έτυχε να προτείνει μόνο ένα δίδαγμα, δηλαδή αυτό  που δίνει το μάλωμα του στρατηγού με τον διαχειριστή του, θα ήταν το λιγότερο ωφέλιμη για πολλούς ανθρώπους ως προς τον τρόπο τους ζωής. Σε όποιον ξέρει να διαβάζει αποδοτικά τι γράφει ο Μακιαβέλ, είναι φανερό ότι η ανθρώπινη σύνεση συνιστά να μην απειλείς ποτέ τον άλλο , να δρας χωρίς να μιλήσεις, να διαλέγεις την αποχώρηση του αντιπάλου σου και να μην πατάς, καθώς λέει η παροιμία, την ούρα του φιδιού, να αποφεύγει , σαν να ήταν φόνος, να θίξει το φιλότιμο ενός κατώτερου απ΄ τον εαυτό σου. Το Γεγονός, αν και είναι πολύ βλαβερό για τα ενδιαφέροντα του καθενός, είναι συγχωρήσιμο συν τω χρόνω, εξηγείται έτσι ή αλλιώς, ενώ η πληγή του φιλότιμου, που ματώνει ασταμάτητα  από το χτύπημα που δέχτηκε, δε συγχωρεί ποτέ στην Ιδέα. Η πνευματική προσωπικότητα είναι πιο ευαίσθητη, κάπως πιο ακλόνιτη από τη σωματική.    

Si cette histoire ne devait offrir d'autre enseignement que celui qui ressort de la brouille du général et de son régisseur, elle serait déjà profitable à bien des gens pour leur conduite dans la vie. A qui sait lire fructueusement Machiavel, il est démontré que la prudence humaine consiste à ne jamais menacer, à faire sans dire, à favoriser la retraite de son ennemi en ne marchant pas , selon le proverbe, sur la queue du serpent et à se garder comme d'un meurtre de blesser l'amour-propre de plus petit que soi. Le Fait, quelque dommageable qu'il soit aux intérêts, se pardonne à la longue, il s'explique de mille manières; mais l'amour-propre qui saigne toujours du coup qu'il a reçu, ne pardonne jamais à l'Idée. La personnalité morale est plus sensible, plus vivante en quelque sorte que la personnalité physique.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Lun 21 Oct - 13:27

C’est bien dans l’ensemble Yves! Lorsque tu seras arrivé au chapitre 7 fais-le moi savoir pour que je continue à mettre les sujets comme avant - j’espère qu’il n’y aura pas d’autres erreurs avec le livre


que celui qui ressort de la brouille –pour mieux formuler c’est mieux de mettre ici - το σημείο που εστιάζεται η φιλονικία
Ακλόνιτη – ακλόνητη


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Mer 23 Oct - 1:17

Enfin notre être intérieur nous domine, quoi que nous fassions. On réconcilie deux familles qui se sont entre-tuées, comme en Bretagne ou en Vendée, lors des guerres civiles; mais on ne réconciliera pas plus les spoliés et les spoliateurs, que les calomniés et les calomniateurs. On ne doit s'injurier que dans les poèmes épiques, avant de se donner la mort. Le Sauvage, le Paysan, qui tient beaucoup du Sauvage, ne parlent jamais que pour tendre des pièges à leurs adversaires. Depuis 1789, la France essaie de faire croire, contre toute évidence,aux hommes qu'ils sont égaux; or, dire à un homme :"Vous êtes un fripon!" est une plaisanterie sans conséquence; mais le lui prouver en le prenant sur le fait et le cravachant; mais le menacer d'un procès correctionnel sans le poursuivre, c'est le ramener à l'inégalité des conditions. Si la masse ne pardonne à aucune supériorité, comment un fripon pardonnerait-il à un honnête homme?

Επιτέλους η εσωτερική μας φύση δεσπόζει σ΄ εμάς, ό,τι και να κάνουμε. Μπορεί να συμφιλιώσουμε δυο οικογένειες που αλληλοσκοτώθηκαν, όπως στη Βρετάνη ή στη Βαντέ, κατά τη διάρκεια τως εμφύλιων πολέμων, αλλά δεν μπορεί να συμφιλιώσουμε περισσότερο τους συλημένους με τους συλητές από τους συκοφάντες με τους συκοφαντημένους. Μόνο στα επικά ποιήματα, πριν αυτοκτονήσουμε, επιτρέπεται να βριστούμε με τους άλλους. Ο Πρωτόγονος, ο Χωριάτης, που κρατά πολύ από τον Πρωτόγονο, δε μιλάνε για άλλο παρά μόνο να στήσουν παγίδες στους αντίπαλούς τους. Από το 1789, η Γαλλία προσπαθεί να κάνει πιστευτό, ό,τι δεν είναι, το γεγονός ότι είναι ίσοι οι άνθρωποι, κι όμως ας πούμε πως αποκαλέσουμε "κατεργάρη" τον τάδε, σίγουρα είναι ασυνεπές αστείο. Αλλά σε περίπτωση που του το αποδείξει κανείς, πιάνοντάς τον επ΄ αυτοφώρω και καμουτσικίζοντάς τον, αλλά σε περίπτωση που απειληθεί από δίκη στο πλημμελειοδικείο, χωρίς να παραπεμφθεί, είναι σαν να τον επανέφερε στην κοινωνική ανισότητα. Δεδομένου ότι ο όχλος δε συγχωρεί κανένα κύρος, πώς να συγχωρέσει έναν τίμιο άνθρωπο ένας κατεργάρης;
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Mer 23 Oct - 11:37

Yves il y a peu des erreurs aujourd’hui

τως εμφύλιων - των εμφύλιων

Depuis 1789, la France essaie de faire croire, contre toute évidence, aux hommes qu'ils sont égaux;- Ca ne traduit pas juste l’idée ce que tu as mis Yves- Από το 1789, η Γαλλία προσπαθεί να πείθει ενάντια κάθε λογική, ό,τι οι άνθρωποι είναι ίσοι μεταξύ τους
ασυνεπές αστείο - non , on dira - ένα αθώο αστείο
δε συγχωρεί κανένα κύρος -plutot- δεν συγχωρεί την ανωτερότητα


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Ven 25 Oct - 0:02

Montcornet aurait renvoyé son intendant sous prétexte d'acquitter d'anciennes obligations en mettant à sa place quelque ancien militaire; certes, ni Gaubertin, ni le général ne se seraient trompés, l'un aurait compris l'autre; mais l'autre en ménageant l'amour-propre de l'un lui eût ouvert une porte pour se retirer, Gaubertin eût alors laissé le grand propriétaire tranquille, il eût oublié sa défaite à l'Audience des Criées;et peut-être eût-il cherché l'emploi de ses capitaux à Paris. Ignominieusement chassé, le régisseur garda contre son maître une de ces rancunes qui sont un élément de l'existence en province, et dont la durée, la persistance, les trames, étonneraient les diplomates habitués à ne s'étonner de rien. Un cuisant désir de vengeance lui conseilla de se retires à la Ville-aux-Fayes, d'y occuper une position d'où il pût nuire à Montcornet, et lui susciter assez d'ennuis pour le forcer à remettre en vente les Aigues.

Εάν ο Μοντκορνέ θα είχε διώξει τον διαχειριστή του με την πρόφαση ότι ήθελε να βγει από παλιές υποχρεώσεις αντικαθιστώντας τον μ΄ ένα πρώην στρατιώτη, βέβαια ούτε ο Γκομπερτέν, ούτε ο στρατηγός δε θα έκαναν λάθος, ο μεν θα είχε καταλάβει τον δε , αλλά ο δεύτερος , εάν είχε προσέξει το φιλότιμο του πρώτου, θα του είχε δώσει μια διέξοδο για να αποτραβηχτεί έντιμα, τότε ο Γκομπερτέν θα είχε αφήσει ήσυχο τον πλούσιο ιδιοκτήτη, θα είχε ξεχάσει την ήττα του στο Ακροατήριο των Δημοπρασιών, και μπορεί να είχε απασχολήσει στο Παρίσι με τα κεφάλαιά του. Επονείδιστα διωγμένος, ο διαχειριστής κράτησε κακία στον οικοδεσπότη, μία απ΄ αυτές που αποτελούν ένα στοιχείο της ζωής στην επαρχία, και των οποίων η διάρκεια , η εμμονή, τα νήματα θα ξάφνιαζαν τους διπλωμάτες, τους οποίους συνήθως δεν εκπλήσσει τίποτα. Μια οδυνηρή δίψα για εκδίκηση τον έφερε σε αποχώρηση στη Λα Βιλ-o-Φαϊ, να καταλάβει εκεί μια θέση που θα του επέτρεπε να βλάψει το Μοντκορνέ, και να του προξενήσει κακό, για να τον αναγκάσει να ξαναπουλήσει τις Αιγκ.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Ven 25 Oct - 12:13

Yves c’est bien dans l’ensemble


και μπορεί να είχε απασχολήσει στο Παρίσι με τα κεφάλαιά του. – μπορεί να είχε ασχοληθεί στο Παρίσι ………..



___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Dim 27 Oct - 1:14

Tout trompa le général, car les dehors de Gaubertin n'étaient pas de nature à l'avertir ni à l'effrayer. Par tradition, le régisseur affecta toujours, non pas la pauvreté, mais la gêne. Il tenait cette règle de conduite de son prédécesseur. Aussi, depuis douze ans, mettait-il à tout propos en avant ses trois enfants, sa femme et les énormes dépenses causées par sa nombreuse famille. Mademoiselle Laguerre à qui Gaubertin se disait trop pauvre pour payer l'éducation de son fils à Paris, en avait fait tous les frais, elle donnait cent louis par an à son cher filleul, car elle était la marraine de Claude Gaubertin.
Le lendemain, Gaubertin vint, accompagné d'un garde nommé Courtecuisse, demander très fièrement au général son quitus, en lui montrant les décharges données par feu mademoiselle en termes flatteurs, et il le pria très ironiquement de chercher où se trouvaient ses immeubles et ses propriétés.


Γελάστηκε εντελώς ο στρατηγός, διότι η εμφάνιση του Γκομπερτέν δεν ήταν σε θέση είτε να τον προειδοποιήσει είτε να το φοβίσει. Εκ παραδόσεως ο διαχειριστής  προσποιήθηκε πάντα όχι το φτωχό, αλλά ότι βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Κρατούσε αυτή τη διαγωγή από τον προκάτοχό του. Γι΄ αυτό, εδώ και δώδεκα χρόνια, προφασιζόταν οποιαδήποτε στιγμή τα τρία του παιδιά, τη γυναίκα του και τα μεγάλα έξοδα που προξενούσε η πολυμελής του οικογένεια. Η δεσποινίδα Λαγκέρ, στην οποία έλεγε ότι ήταν πάρα πολύ φτωχός και δεν μπορούσε να πληρώσει τις σπουδές του γιου του στο Παρίσι, αυτή η ίδια τα πλήρωσε, έδινε το χρόνο στον αγαπητό της βαφτισιμιό εκατόν λουδοβίκια, γιατί ήταν η νόνα του Κλαυδίου Γκομπερτέν.
Την άλλη, ο Γκομπερτέν, τον οποίο συνόδευε ένας φρουρός ονομαζόμενος Κουρτεκουίς, ήρθε να ζητήσει πολύ περήφανα από το στρατηγό τη βεβαίωση διαχείρισής του, δείχνοντάς του αυτές που του είχε δώσει η μακαρίτισσα η δεσποινίδα με κολακευτικά λόγια, και πολύ ειρωνικά τον παρακάλεσε να ψάξει να βρει πού ήταν τα ακίνητα και τα κτήματά του.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Dim 27 Oct - 15:17

Yves c'est bien dans l'ensemble!


βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Il faut préciser - βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική θέση. -
Le lendemain -την επόμενη μέρα


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Mar 29 Oct - 0:21

Αν έπαιρνε αμοιβές από τους ξυλεμπόρους και τους αγρότες όταν ανανεώνονταν τα ενοικιαστήρια, η δεσποινίδα Λαγκέρ, έλεγε, τις είχε πάντα επιτρέψει , και όχι μόνο έβγαινε κερδισμένη αφήνοντάς τον να τις πάρει αλλά και την καθησύχαζε. Οι ντόπιοι θα είχαν χαρίσει στη δεσποινίδα τη ζωή τους, ενώ ο στρατηγός, αν συνέχιζε να φέρεται έτσι, θα του προξενούσε μεγάλες δυσκολίες.
Ο Γκομπερτέν, και αυτό το χαρακτηριστικό είναι συχνό στα περισσότερα επαγγέλματα όπου ιδιοποιείται κανείς τα αγαθά των άλλων με μέσα που δεν έχει προβλέψει ο Νόμος, θεωρούσε τον εαυτό του τέλειο τίμιο άνθρωπο, Πρώτα απ΄ όλα κατείχε από τόσο καιρό το χρήμα που τραβούσε, φοβίζοντάς τους, από τους αγρότες της δεσποινίδας Λαγκέρ, πληρωμένης με ομολόγα, που το θεωρούσε νόμιμα κεκτημένο. Ήταν απλή υπόθεση συναλλάγματος. Συν τω χρόνω νόμιζε ακόμη πως είχε κινδυνέψει από το γεγονός ότι είχε αποδεχθεί "écus."


S'il recevait des gratifications des marchands de bois et des fermiers au renouvellement des baux, mademoiselle Laguerre les avait, dit-il, toujours autorisées, et non seulement elle y gagnait en les lui laissant prendre mais encore y trouvait sa tranquillité. L'on se serait fait tuer dans le pays pour Mademoiselle, tandis qu'en continuant ainsi, le général se préparait bien des difficultés.
Gaubertin, et ce dernier trait est fréquent dans la plupart des professions où l'on s'approprie le bien d'autrui par des moyens non prévus par le Code, se croyait un parfait honnête homme. D'abord il possédait depuis si longtemps l'argent extirpé par la terreur aux fermiers de mademoiselle Laguerre, payée en assignats, qu'il le considérait comme légitimement acquis.Ce fut une affaire de change. A la longue, il pensait même avoir couru des dangers en acceptant des écus.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5437
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 997

Message  Helene le Mar 29 Oct - 17:53

Yves c’est bien !


έλεγε, τις είχε πάντα επιτρέψει -ca va mieuxde formuler - έλεγε ότι πάντα τις είχε επιτρέψει


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 1880
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Re: Thème 997

Message  Yves le Jeu 31 Oct - 2:22

Puis, légalement, madame ne devait recevoir que des assignats. Légalement est un adverbe robuste, il supporte bien des fortunes! Enfin, depuis qu'il existe des grands propriétaires et des intendants, c'est à dire depuis l'origine des sociétés, l'intendant a forgé, pour son usage, un raisonnement que pratiquent aujourd'hui les cuisinières et que voici dans sa simplicité.
-Si ma bourgeoise, se dit chaque cuisinière, allait elle-même au marché, peut-être paierait-elle ses provisions plus que je les lui compte, elle y gagne, et le bénéfice qu'on m'abandonne est mieux placé dans mes poches que dans celles du marchand.
-Si mademoiselle exploitait elle-même les Aigues, elle n'en tirerait pas trente mille francs, les paysans, les marchands, les ouvriers, lui voleraient la différence, il est plus naturel que je la garde, et je lui épargne bien des soucis, se disait Gaubertin.


Εξάλλου, νόμιμα, η κυρία έπρεπε να πάρει μόνο ομολόγα. Η λέξη "νόμιμα" είναι ένα στερεό επίρρημα. Σ΄ αυτό στηρίζονταν πολλές περιουσίες. Επιτέλους, από τότε που υπάρχουν μεγάλοι ιδιοκτήτες και διαχειριστές, δηλαδή από την αρχή των κοινωνιών, ο διαχειριστής επινόησε, για προσωπική του χρήση, έναν υπολογισμό τον οποίο υλοποιούν τώρα οι μαγείρισσες, και έχει ως εξής σ΄ όλη του την απλότητα.
-Εάν η κυρία μου, λέει στον εαυτό της κάθε μαγείρισσα, πήγαινε στη λαϊκή αγορά, ίσως θα πλήρωνε τα ψώνια της ακριβότερα απ΄ ό,τι της τα λογαριάζω, έτσι βγαίνει κερδισμένη και το κέρδος που μου αφήνει, βρίσκεται σε καλύτερη θέση στην τσέπη μου από το ταμείο του πωλητή.
-Εάν η δεσποινίδα διαχειριζόταν τις Αιγκ, δε θα έβγαζε ούτε τριάντα χιλιάδες φράγκα, οι χωριάτες, οι έμποροι, οι εργάτες θα της έκλεβαν τη διαφορά . Προφανώς, καλύτερα να την κρατήσω, επιλέον έτσι τη γλιτώνω από πολλές έννοιες, έλεγε στον εαυτό του ο Γκομπερτέν.

Contenu sponsorisé

Re: Thème 997

Message  Contenu sponsorisé


    La date/heure actuelle est Jeu 20 Juil - 18:45