Forum de Projet Homère

Forum lié au site Projet Homère sur la langue grecque

Bienvenue sur le forum de Projet Homère !!!!! Ceux qui désirent participer sont priés de s’inscrire

Thème 77

Partagez
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 2012
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Thème 77

Message  Yves le Dim 3 Sep - 21:07

Les Lettres de mon moulin d' Alphonse Daudet
L' agonie de la Sémillante (fin)

Dans l'entrepont, les soldats, anxieux, se regardent, sans rien dire... Les malades essaient de se redresser...le petit brigadier ne rit plus... C'est alors que la porte s'ouvre et que l'aumônier paraît sur le seuil avec son étole:
"A genoux, mes enfants!"
Tout le monde obéit. D'une voix retentissante, le prêtre commence la prière des agonisants.
Soudain, un choc formidable, un cri, un seul cri, un cri immense, des bras tendus, des mains qui se cramponnent, des regards effarés où la vision de la mort passe comme un éclair...
Miséricorde!...
C' est ainsi que je passai toute la nuit à rêver, évoquant, à dix ans de distance, l'âme du pauvre navire dont les débris m'entouraient... Au loin, dans le détroit, la tempête faisait rage; la flamme du bivouac se courbait sous la rafale; et j'entendais notre barque danser au pied des roches en faisant crier son amarre.


Dernière édition par Yves le Lun 4 Sep - 2:23, édité 1 fois
avatar
Yves
Modérateur
Modérateur

Messages : 2012
Date d'inscription : 17/04/2012
Age : 78
Localisation : France (Drôme) et Péloponnèse

Γράμματα από το μύλο μου

Message  Yves le Dim 3 Sep - 21:09

Η αγωνία πάνω στη Sémillante,

Στο υπόστρωμα, οι στρατιώτες, ταραγμένοι, κοίταζαν ο ένας τον άλλο, αμίλητοι... Όσοι πάθαιναν ναυτία προσπαθούν να ορθώσουν το κορμί τους... Δεν αστιεύεται πια ο κοντός δεκανέας. Εκείνη τη στιγμή, ανοίγει  η πόρτα και εμφανίζεται στην είσοδο ο ιερέας, φορώντας το πετραχήλι του:
"Γονατίστε, παιδιά μου!"
Υπάκουσαν όλοι οι στρατιώτες. Με μια δυνατή φωνή ο ιερέας αρχίζει την δέηση των ετοιμοθάνατων.
Ξαφνικά, μία σφοδρή σύγκρουση, μια κραυγή, μόνο μία, τεράστια, απλωμένα χέρια προς τον ουρανό, που γαντζώνονται, φοβισμένοι άνθρωποι που βλέπουν με τα μάτια τους, σαν αστραπή, το χάρο...
Ο Θεός ν΄ αναπαύσει την ψυχή τους!...
Έτσι ώστε πέρασα, ρεμβάζοντας, όλη τη νύχτα, επαναφέροντας, ύστερα από δέκα χρόνια, το πνεύμα του καημένου πλοίου,, του οποίου με περιέβαλλαν τα συντρίμμια... Πέρα πιο μακριά, στον πορθμό, μαινόταν η τρικυμία, η ρίπη έκανε να γείρει τη φλώγα του καταυλισμού και άκουγα τη βάρκα μας να χορεύει στη ρίζα των βράχων, και να τρίζει το παλαμάρι της.
avatar
Helene
Admin
Admin

Messages : 5698
Date d'inscription : 12/04/2012
Localisation : Athènes- Grèce

Re: Thème 77

Message  Helene le Lun 4 Sep - 13:51

C'est plutôt bien dans l'ensemble Yves!


Δεν αστιεύεται - Δεν αστειεύεται
η ρίπη - η ριπή
φλώγα - φλόγα


___________________________________________________________________________________________
ΜΕΛΕΤΕΙ ΤΟ ΠΑΝ

Contenu sponsorisé

Re: Thème 77

Message  Contenu sponsorisé


    La date/heure actuelle est Dim 17 Déc - 23:06